25 czerwca zapisał się w historii naszej Szkoły jako dzień wyjątkowy. W ciepłe przedpołudnie wieńczące rok szkolny 2020/2021 zgromadzili się licznie uczniowie, nauczyciele, rodzice i zaproszeni goście, aby podziękować przechodzącemu na emeryturę Dyrektorowi, nauczycielom i pracownikom szkoły. Część artystyczna rozpoczęła się od wiersza dedykowanego p. Dyrektorowi, który zainscenizowała cała społeczność szkolna:
Pan Dyrektor nasz ochoczo
stwierdził, że już czas odpocząć.
Jak Pan może, panie Dyrektorze!
Oburzyło to małą Olę:
A ja Panu nie pozwolę!
Jak Pan może, panie Dyrektorze!
Bartek się rozpłakał szczerze:
Kto? Dyrektor? Ja nie wierzę!
Jak Pan może, panie Dyrektorze!
Dominika też zagadnie:
Oj, niedobrze, oj, nieładnie!
Jak Pan może, panie Dyrektorze!
Rozwrzeszczały się dzieciaki:
Niechże Pan nie będzie taki!
A Dyrektor roześmiany twierdzi,
że ma inne plany…
W góry i nad morze, panie Dyrektorze!
I wszyscy jedno mamy w głowie:
Nie samą pracą żyje człowiek.
Garściami teraz życie brać
i czerpać z niego, ile się da!
Już Pan może, panie Dyrektorze!
Podróże, książka i dobry film, niczym nie martwić się, no bo czym?
Już Pan może, panie Dyrektorze!
Na koniec prośbę mam, będę szczery:
niech nas odwiedza Dyrektor – emeryt!
I szczęść Boże, panie Dyrektorze!
Ten wesoły akcent stanowił wstęp do przedstawienia osiągnięć pana Dyrektora w czasie Jego wieloletniej pracy nauczycielskiej i kierowniczej oraz wyrażenia podziękowań za serce, które wkładał w pracę na rzecz naszej Szkoły:
Panu Dyrektorowi
za to, że zawsze czuliśmy się w szkole bezpiecznie;
za to, że darzył Pan szacunkiem każdego z nas;
za to, że z Panem poznawaliśmy historyczne fakty;
za to, że żadna nasza prośba nigdy nie została zbagatelizowana;
za tony baterii, które ratowały środowisko;
za wszystkie wydane karty rowerowe;
za to, że wspólnie odkrywaliśmy piękno wielkopolskiej ziemi i poznawaliśmy gwarę…
DZIĘKUJEMY!
W kolejnej części tego wyjątkowego dnia nastąpiły podziękowania dla przechodzących na emeryturę, wieloletnich nauczycielek naszej szkoły, wychowujących i nauczających liczne grono mieszkańców Kluczewa, Siekowa, Borku i okolic:
Pani Marii Weiss
za pokazywanie nam prostej ścieżki w gąszczu trudnych zadań tekstowych;
za wytrwałe przekonywanie, że tabliczki mnożenia jednak warto się nauczyć;
za cierpliwe powtarzanie, że kilometr ma metrów 1000, a nie 100;
za zaskakiwanie nas prostymi sposobami obliczenia pozornie trudnych działań;
za docenianie naszych starań i wysiłków wkładanych w naukę matematyki;
za prowadzenie nas przez zawiłości programowania i ratowanie, gdy komputer „przestał się nas słuchać”;
za sprawiedliwe rozstrzyganie boiskowych sporów i nieporozumień;
za wdrażanie nas do przedsiębiorczości i pyszne żelki w sklepiku szkolnym
DZIĘKUJEMY!
Pani Teresie Pilich
za cierpliwe poprawianie niezliczonych błędów w naszych nagryzmolonych pośpiesznie wypracowaniach;
za przekonywanie nas, że utworach poetów kryje się cała gama emocji;
za przypominanie, że zasady ortograficzne są po to, aby je stosować;
za motywowanie nas do pokonywania samych siebie w coraz szybszym czytaniu;
za biblioteczny kącik poezji;
za uświadamianie nas, że „fajny” nie jest jedynym przymiotnikiem w języku polskim;
za przydawki, podmioty i orzeczenia, które czasem były trudne do nauczenia
DZIĘKUJEMY!
Podziękowania społeczności szkolnej skierowane zostały także do przechodzącej na emeryturę p. Haliny Rymarzewskiej dbającej o budynek szkolny w Siekowie:
Pani Halince
za skuteczne rozprawianie się z kurzem na każdym parapecie;
za cierpliwe przypominanie, że gasimy światło, gdy wychodzimy z sali, a papierki wrzucamy do kosza;
za dbałość o zachowanie ładu i porządku mimo naszej bałaganiarskiej natury;
za opatrzone po upadku kolana i łokcie;
za wspólne wypieki;
za doprawioną uśmiechem herbatkę z cytryną;
DZIĘKUJEMY!
Uroczystość zakończyła się wręczeniem panu Dyrektorowi, p. Teresie Pilich, p. Marii Weiss i p. Halinie Rymarzewskiej kwiatów i upominków oraz złożeniem życzeń wszelkiej pomyślności na zasłużonej emeryturze.❤️❤️❤️